Kim jesteśmy

Polski
Jak doszło do powstania Zrzeszenia
  • Do 2002 roku nie było w Polsce reprezentacji producentów bydła mięsnego.
  • Polski Związek Hodowców Bydła Mięsnego w 2002 roku rozszerzył swój zakres działania o reprezentowanie również producentów bydła mięsnego.
  • Związek nie osiągnął celu w sprawie wprowadzenia od 1.05.2004 dopłat bezpośrednich do produkcji wołowiny dla producentów bydła mięsnego.
  • Prawie 400mln EUR rocznie wynegocjowanych dla Polski na dopłaty bezpośrednie do produkcji wołowiny zostało włączone do jednolitej płatności obszarowej.
  • W 2004 roku grupa hodowców Polskiego Związku Hodowców i Producentów Bydła Mięsnego wraz z producentami , podjęła działania na rzecz ponownego rozpatrzenia przez rząd sytuacji sektora żywca wołowego i wołowiny, wprowadzenia wsparcia dla sektora w tym wprowadzenia dopłat bezpośrednich do krów mamek lub specjalnej premii wołowej dla producentów bydła mięsnego.
  • W 2005 grupa inicjatywna dostrzegając, że interesy hodowców i producentów żywca są częsciowo zbieżne, ale w częsci są inne a czasem sprzeczne uznała , że dla czystości i jasności reprezentacji interesy producentów bydła mięsnego wymagają oddzielnej, niezależnej od hodowców organizacji i utworzyła Polskie Zrzeszenie Producentów Bydła Mięsnego.
  • Nasi członkowie są aktywni zarówno w naszym Zrzeszeniu (np. w sprawie uzyskanie sprawa wsparcia rządu dla sektora produckji wołowiny ) jak i w związku hodowców (np w sprawie uzyskania dopłat do postępu biologicznego).
Różnica pomiędzy hodowcą a producentem bydła mięsnego
  • Hodowca prowadzi hodowlę w celu uzyskania materiału zarodowego, jałowek na mamki, buhajów do rozrodu. Rynkiem zbytu dla hodowcy są stacje inseminacji i producenci bydła mięsnego. Hodowca musi posiadać wyższe umiejętności, wiedzę i rezultaty jego pracy podlegają selekcji i weryfikacji przez związek hodowców. 
  • Producent bydła mięsnego prowadzi chów bydła czystorasowego lub mieszańców w celu uzyskania materiału rzeźnego. Producent koncentuje sie na uzyskaniu zakładanej wagi, i poziomu otłuszczenia najniższym kosztem. Rynkiem zbytu producenta żywca wołowego są tuczarnie bydła rzeżnego i przemysł mięsny. Rezultaty jego pracy weryfikuje i klasyfikuje odbiorca. 

Dla przykładu pogłowie sztuk hodowlanych pod oceną w rasie Limousine we Francji stanowi 15%, natomiast pogłowie do produkcji żywca (produkcyjne) 85%. Obserwowana dysproporcja obrazuje jak istotną kwestią jest reprezentowanie interesów producentów bydła miesnego.